சந்தவசந்தம் பொன்விழாக் கவியரங்கம்-50

தலைமை: கவிமாமணி திரு. மீ. விசுவநாதன்

தலைப்பு: அகவலில் தகவல் - பேசும் படம்

இறை வணக்கம்

முன்ன மொருநாள் தன்னை யறிதல்

என்ன தென்பதை இருடியர் நால்வர்க்(கு)

ஆசான் ஆகப் பேசா துரைத்த

ஈசன் அருளை இறைஞ்சுவன் இன்றே.

பொன்னம் பலத்தில் பொற்புடன் நடஞ்செய்

என்னை யனவன் இங்கிக் குழுவின்

பொன்விழாக் கவிதை அரங்கம் பொலிவுறத்

தன்னருட் கரத்தால் தருகநல் லாசியே.      

அவை வணக்கம்

குழுவில் மரபு வழுவாக் கவிதைகள்

அழகுற மிளிர அனுதினம் உழைக்கும்

இலந்தை யார்க்கும் ஈங்குள கவிதைப்

புலமை நிறைஅவை யோர்க்குமென் வாழ்த்தே.

கவியரங்கக் கவிதை:  பேசும் படம்

ஆ!சிரி யப்பா! எனநமை அழைத்துப்

பேசும் ஓவியம் படைத்தவர் பலரில்

சிறுவய திருந்தென் சிந்தையைக் கவர்ந்த

ஒருவரின் பெருமையை உரைத்திட இங்கே

ஆசிரி யப்பா அகவலைத் தேர்ந்தேன்

அவர்யார் எனநீர் அறிந்திடல் எளிதே

இத்துடன் இணைத்த சித்திர மொன்றே

எத்தகைக் கலைஞர் இவரெனச் சாற்றும்;

பண்டைய நாளின் பரிசாய்த்  திகழ்ந்த

மூன்று தலைமுறைக் கூட்டுக் குடியில்

முறையாய் நிகழ்பல ’பண்டிகை’ தம்முள்

இடைவெளி இன்றி இயங்கும் வயிற்றில்

தடைப்படு கழிவைத் தள்ளிட வழங்கும்

பூமணம் வெட்குறும் ஆமணக் கெண்ணையை

அடுத்தடுத்(து) அகத்தில் அத்தனைச் சிறார்க்கும்

கொடுக்கும் விழாக்கண் கொள்ளாக் காட்சியாம்

மேதகு அந்தக் காட்சியின் மாட்சியைச்

சித்திரம் வரைந்து முத்திரை பதித்தனன்

கோபுலு என்னும் ஓவியக் கோமகன்

வாரந் தோறும் ’விகடன்’ இதழின்

அட்டைப் படமாய் அவர்தரு விருந்தைப்

புசித்துச் சிரியார் புவியினில் உளரோ? 

 

விளக்கெண் ணையதன் விளைவுகள் யாவையும்

விளக்கிடும் படம்தான் எத்துணை அழகு!

அன்னை அளிக்கும் அருமருந் தருந்த

அடம்பிடி சிறுவனை அவள்பிடி கையில்

குருதியின் ஓட்டம் தடைப்படல் காணீர்!* 

அருகில் நெருங்கும் ஆமணம் பொறாஅது

கரம்கொடு நாசியைப் பொத்திடும் மகற்குப்

பிரம்படி வழங்கக் குனிபவர் ஒருபால்

அன்பொடு சருக்கரை அளித்திடக் குனியும்

அருமைப் பாட்டியும் அதனை இரசிக்க

இடுப்பினில் கையுடன் பாட்டனும் ஒருபால்

சின்னதும் பெரிதுமாய்ச் சிதறிய சிறுவருள்

பின்னிய கையொடு நிற்பவன் ஒருபால்

கண்ணைக் கசக்கிக் கரைபவள் ஒருபால்

இன்னும் என்ன நடந்திடு மோவெனக்

கன்னம் தனில்கை வைத்துப் பாட்டனின்

பின்னால் ஒளியும் பிஞ்சுளம் ஒருபால் 

என்ன நடக்கினும் எனக்கேன் கவலை

என்னும் நோக்குள இளமகள் ஒருபால்

இத்தனை நடப்பிற் கிருக்கும் சாட்சியாய்ப்

பித்தளைக் கலங்களும் புட்டியும் ஒருபால்….     

இச்சித் திரத்துச் சிறார்மெய்ப் பாட்டை

அச்சம் என்கோ? அருவருப் பென்கோ?

பெரியோர் ஆற்றும் பெரும்பிழை ஈதென்(று)

எரியும் உள்ளத்(து) இலச்சினை என்கோ?

சோதனை விளைத்த வேதனை என்கோ?

பாதகம் பொறாஅத பரிதவிப் பென்கோ?

இச்சக வாழ்வின் இன்னல் அறிந்து

துச்ச மெனஅதைத் துறந்துகான் ஏகிய

இருடியர் நிலையின் வருணனை என்கோ?

​

பானைச் சோற்றின் பதமெனத் தந்த

ஒருபடம் இதுபோல் ஒராயி ரமாய்

ஓவியம் வரைந்து காவியம் படைத்த

கோபுலு என்னும் மாபெரும் கலைஞரைத்

தன்னிகர் இல்லாச் சித்திர மன்னனை

உன்னியான் அளித்தனன் ஒருசிறு காட்டே.

(*பையனின் வலதுகையின் கீழ்ப்பாகம் நீலம் பாரித்திருப்பதைக் கூட விடாமல் சித்தரித்துள்ளதைப் பார்க்கலாம்!.)

கோபுலுவின் திறன் பற்றி அறிய:

1. தமிழ் ஹிந்து:

https://tamil.thehindu.com/opinion/editorial/%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%B2%E0%AF%81-%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%9F%E0%AF%88%E0%AE%AA%E0%AF%86%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%B1-%E0%AE%AA%E0%AF%8A%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%AE%E0%AF%8D/article7161447.ece

2. பசுபதிவுகள்:

http://s-pasupathy.blogspot.com/search/label/%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%B2%E0%AF%81 (7 பாகங்கள்)

..அனந்த் 16-4-2019

கவிஞர் கண்ணதாசனின் ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்ட உரையொன்றின் ( https://www.youtube.com/watch?v=n9O_t0uBdpg ) தொடக்கத்தில் கவிஞர் கூறிய நகைச்சுவைத் துணுக்கை (வெண்டளை பயிலும்) இயற்கும்மி வடிவில் யாக்க முயன்றதன் விளைவு:

   

சொர்க்கம் நரகம் இவற்றிடை யேஉள்ள

.. சுவரொன்(று) இடிந்ததைக் கண்டவுடன்

சொர்க்கத்துக் காரார் நரகின ரைப்பார்த்துச்

.. சுவரை மறுபடி கட்டச்சொல்ல,

மிக்க அநியாயம்! நீங்களே தாம்கட்ட

.. வேண்டு மெனநர கோருரைக்கச்

சொர்க்கத்துக் காரர்கள் கோர்ட்டினில் உம்மேல்

… தொடுப்போம் வழக்கெனச் சொல்ல,வக்கீல்

வர்க்கத் தினர்யாரும் கிட்டவில் லைஅவர்

… வாழுவ தந்த நரகிலன்றோ?

தர்க்கம் புரிந்து நமைக்காக்க ஆளில்லாச்

.. சொர்க்கத்தி னால்நமக் கேதுபயன்? 

அனந்த் 15-5-2019

  

விடுதலை

        <> விடுதலை <>

கேட்டுக் கேட்டுச் சலித்துப் போயும்

.. கேட்ப(து) ஓய்வதில்லை

ஓட்டுக் குடிலில் ஓட்டை கண்ணை

.. உறுத்தல் தெரிந்தபின்னும்

வீட்டை விட்டு வெளியே வரவோர்

.. வழியும் தெரிவதில்லை.

மீட்டும் மீட்டும் வலையில் சிக்கும்

.. மீனாய் இருப்பதிலே

நாட்டம் இருக்கும் வரையில் எந்த

.. நாளும் போராட்டம்

பாட்டுள் பொருளாம் பொருளுள் பயனாம்

.. பரமன் நம்முள்ளக்

கூட்டில் சிக்க வைத்தால் போதும்

.. கிடைக்கும் விடுதலையே!

..அனந்த் 3-5-2019

அழுக்கு

               <> அழுக்கு <>

உள்ளத்தைத் திண்ணையில் கொண்டுவந்து - சற்றேஉலரவைத்துப் பின்னர் எடுத்துவைத்தேன்வெள்ளை வெளேரென்ற வெய்யிலிலே- அதுவெந்திருக் கும்உள் புகுந்திருந்தகள்ளமெல் லாம்காய்ந்து தீய்ந்திருக்கும்- என்றகளிப்புடன் கையிலெ டுக்கையிலேஎள்ளள வும்முன்பு இருந்தகறை - ஒன்றும்ஏகவில் லைஐயோ என்னசெய்வேன்!

பன்னெடும் நாளாய்ப் படிந்திருந்த - தூசு
பாவியென் நெஞ்சம் அகன்றிடுமோ?
கன்னெஞ்சன் போல்என்றும் காலமெல்லாம் -நானும்
கடத்திய தும்என்றன் குற்றமன்றோ?
வன்முறை வஞ்சம் வளர்த்தபின்னர் -அவை
வாடிடு மோஒரு வார்த்தையிலே? 
என்னென்ன மோசெய்து பார்த்துவிட்டேன் - மாசும்
ஏகவில்லை எங்கும் போகவில்லை

"வந்துநின் றேனுன்றன் வாசலிலே - இந்த
வாழ்க்கையி னைஎனக் கீந்தவனே!
முந்தை வினையென்னை உந்தியதால் - வந்த
மோசமன் றோஎன்றன் மாசுமனம்
சொந்தமென் றாராரோ சொல்லியொரு - துளி
சுகத்தை எனக்கிங் களித்திலரே
எந்தைநீ அன்னைநீ என்னுயிர்நீ -என்றன்
ஏதெலாம் போக்கிடல் நின்கடனே"

என்றுநான் வேண்டிடக் கேட்டஇறை - நகை 
ஏறும் முகத்துடன் சொல்லிடுவான்:
"ஒன்றும் குறையில்லை உன்னிடத்தில் - அதன்
உண்மைவி ளங்கிட வேண்டுமெனில்
சென்றுநின் உள்ளக் கிடங்கினிலே - நித்தம்
செப்பிடும் 'நான்'என்ப(து) ஆரென்றறி 
என்றும் அழுக்கிலா ஆத்துமம்நீ - என்னும்
எண்ணம் நிறைந்தபின் ஏகும் இருள்!"

..அனந்த்  - திண்ணை மின்னிதழில் 13-10-2002 அன்று இட்டது. 

பேசும் படம்

சந்தவசந்தம் பொன்விழாக் கவியரங்கம்-50

தலைமை: கவிமாமணி திரு. மீ. விசுவநாதன்

தலைப்பு: அகவலில் தகவல் - பேசும் படம்

இறை வணக்கம்

முன்ன மொருநாள் தன்னை யறிதல்

என்ன தென்பதை இருடியர் நால்வர்க்(கு)

ஆசான் ஆகப் பேசா துரைத்த

ஈசன் அருளை இறைஞ்சுவன் இன்றே.

பொன்னம் பலத்தில் பொற்புடன் நடஞ்செய்

என்னை யனவன் இங்கிக் குழுவின்

பொன்விழாக் கவிதை அரங்கம் பொலிவுறத்

தன்னருட் கரத்தால் தருகநல் லாசியே.      

அவை வணக்கம்

குழுவில் மரபு வழுவாக் கவிதைகள்

அழகுற மிளிர அனுதினம் உழைக்கும்

இலந்தை யார்க்கும் ஈங்குள கவிதைப்

புலமை நிறைஅவை யோர்க்குமென் வாழ்த்தே.

கவியரங்கக் கவிதை:  பேசும் படம்

ஆ!சிரி யப்பா! எனநமை அழைத்துப்

பேசும் ஓவியம் படைத்தவர் பலரில்

சிறுவய திருந்தென் சிந்தையைக் கவர்ந்த

ஒருவரின் பெருமையை உரைத்திட இங்கே

ஆசிரி யப்பா அகவலைத் தேர்ந்தேன்

அவர்யார் எனநீர் அறிந்திடல் எளிதே

இத்துடன் இணைத்த சித்திர மொன்றே

எத்தகைக் கலைஞர் இவரெனச் சாற்றும்;

பண்டைய நாளின் பரிசாய்த்  திகழ்ந்த

மூன்று தலைமுறைக் கூட்டுக் குடியில்

முறையாய் நிகழ்பல ’பண்டிகை’ தம்முள்

இடைவெளி இன்றி இயங்கும் வயிற்றில்

தடைப்படு கழிவைத் தள்ளிட வழங்கும்

பூமணம் வெட்குறும் ஆமணக் கெண்ணையை

அடுத்தடுத்(து) அகத்தில் அத்தனைச் சிறார்க்கும்

கொடுக்கும் விழாக்கண் கொள்ளாக் காட்சியாம்

மேதகு அந்தக் காட்சியின் மாட்சியைச்

சித்திரம் வரைந்து முத்திரை பதித்தனன்

கோபுலு என்னும் ஓவியக் கோமகன்

வாரந் தோறும் ’விகடன்’ இதழின்

அட்டைப் படமாய் அவர்தரு விருந்தைப்

புசித்துச் சிரியார் புவியினில் உளரோ? 

 

விளக்கெண் ணையதன் விளைவுகள் யாவையும்

விளக்கிடும் படம்தான் எத்துணை அழகு!

அன்னை அளிக்கும் அருமருந் தருந்த

அடம்பிடி சிறுவனை அவள்பிடி கையில்

குருதியின் ஓட்டம் தடைப்படல் காணீர்!* 

அருகில் நெருங்கும் ஆமணம் பொறாஅது

கரம்கொடு நாசியைப் பொத்திடும் மகற்குப்

பிரம்படி வழங்கக் குனிபவர் ஒருபால்

அன்பொடு சருக்கரை அளித்திடக் குனியும்

அருமைப் பாட்டியும் அதனை இரசிக்க

இடுப்பினில் கையுடன் பாட்டனும் ஒருபால்

சின்னதும் பெரிதுமாய்ச் சிதறிய சிறுவருள்

பின்னிய கையொடு நிற்பவன் ஒருபால்

கண்ணைக் கசக்கிக் கரைபவள் ஒருபால்

இன்னும் என்ன நடந்திடு மோவெனக்

கன்னம் தனில்கை வைத்துப் பாட்டனின்

பின்னால் ஒளியும் பிஞ்சுளம் ஒருபால் 

என்ன நடக்கினும் எனக்கேன் கவலை

என்னும் நோக்குள இளமகள் ஒருபால்

இத்தனை நடப்பிற் கிருக்கும் சாட்சியாய்ப்

பித்தளைக் கலங்களும் புட்டியும் ஒருபால்….     

இச்சித் திரத்துச் சிறார்மெய்ப் பாட்டை

அச்சம் என்கோ? அருவருப் பென்கோ?

பெரியோர் ஆற்றும் பெரும்பிழை ஈதென்(று)

எரியும் உள்ளத்(து) இலச்சினை என்கோ?

சோதனை விளைத்த வேதனை என்கோ?

பாதகம் பொறாஅத பரிதவிப் பென்கோ?

இச்சக வாழ்வின் இன்னல் அறிந்து

துச்ச மெனஅதைத் துறந்துகான் ஏகிய

இருடியர் நிலையின் வருணனை என்கோ?

​

பானைச் சோற்றின் பதமெனத் தந்த

ஒருபடம் இதுபோல் ஒராயி ரமாய்

ஓவியம் வரைந்து காவியம் படைத்த

கோபுலு என்னும் மாபெரும் கலைஞரைத்

தன்னிகர் இல்லாச் சித்திர மன்னனை

உன்னியான் அளித்தனன் ஒருசிறு காட்டே.

(*பையனின் வலதுகையின் கீழ்ப்பாகம் நீலம் பாரித்திருப்பதைக் கூட விடாமல் சித்தரித்துள்ளதைப் பார்க்கலாம்!.)

கோபுலுவின் திறன் பற்றி அறிய:

1. தமிழ் ஹிந்து:

https://tamil.thehindu.com/opinion/editorial/%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%B2%E0%AF%81-%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%9F%E0%AF%88%E0%AE%AA%E0%AF%86%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%B1-%E0%AE%AA%E0%AF%8A%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%AE%E0%AF%8D/article7161447.ece

2. பசுபதிவுகள்:

http://s-pasupathy.blogspot.com/search/label/%E0%AE%95%E0%AF%8B%E0%AE%AA%E0%AF%81%E0%AE%B2%E0%AF%81 (7 பாகங்கள்)

..அனந்த் 16-4-2019

நான்

சந்தவசந்தம் இணையத் தமிழ்க் குழுவில் தற்போது நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் கவியரங்கத்தில் நான் நேற்று (10-3-2019) இட்ட கவிதையை இங்குத் தரலாமெனத் தோன்றியது:

இறைவணக்கம்:

மலையான் பெண்ணொடு மாண்புடன் காணண்ணா

மலையா னின்பதம் மன்னிடும் மானிடன்

மலையான் துன்புகண் டாதலின் யானச்செம்

மலையான் என்னிறை என்றிவண் போற்றுமே. 

அரங்கக் கவிதை:  “நான்”

உண்ணும் போதுமு றங்கிடும் போதுமிவ்

… வுலகில் வாழ்ந்திடும் மாந்தர்தம் நெஞ்சுளே

கண்ணி மைத்திடும் காலமும் தப்பிடா

… எண்ணம் ’நான்உளேன்’ என்னுமோர் ஓட்டமே;

உண்ணின் றோங்கிடும் அவ்வுணர்(வு) யாதென

.. உன்னிப் பார்ப்பவர் ஓர்சில ரேஇந்த

மண்ணில் அவ்விதம் ஆய்வினைச் செய்பவர்

.. தம்மைத் தாமே அறிந்திட லாகுமே. (1)

தன்னைத் தானறி யாமலிப் பாரினில்

.. அன்னி யப்பொருள் பற்றிய றிந்திட

முன்னி நிற்பதே மானிடர் வாழு(ம்)நாள்

.. முற்றும் மேற்கொளும் வேலையாய்க் காண்கிறோம்

பொன்னைக் கையிலே வைத்தவா றேஅதைப்

.. புறத்தே தேடலுக் கொப்புமிச் செய்கையே;

முன்னர் மாமறை ’தத்வம சி’யெனச்

.. சொன்ன வாக்கிய நோக்கமீ தல்லவோ? (2)     

தினமும் யாவரும் துய்த்திடும் ஓர்சுகம்

.. மனமும் தேகமும் மாய்ந்தவோர் *தூக்கமே;

இனம்கா ணாதநல் லின்பம் அளிக்குமஃ(து)

.. அனைத்துச் சீவருக் கும்பொது வானதே

கனவைத் தாண்டிய அந்நிலை* தன்னிலும்

... அனைத்துப் பேருளும் நீங்கா உணர்வு”நான்”

எனநாம் ஓர்வதால் அல்லவோ தூக்கம்விட்(டு)

.. எழுந்த பின்னர்”நான்” தூங்கினேன் என்பது? (3)    

(*ஆழ்நிலை உறக்கம் (deep sleep; non-REM sleep); சுழுத்தி நிலை, வடமொழியில் ஸுஷுப்தி அவஸ்தை)

எண்ணம் யாவு(ம்) அடங்கிய பின்னரும்

.. என்றும் நம்முள் இயங்கு(ம்) உணர்வதன்

வண்ணம் யாதென ஆய்ந்தமுன் னோரதே

..வேராம் பின்னெழும் எண்ணக் குவியலுக்(கு)

என்னக் கண்(டு)அஃ(து) அகந்தை யெனநம்முள்

.. என்றும் நின்று பிறரினும் வேறுநாம்

என்னும் ஓருணர் வூட்டும்’நான்’ ஆகஉள்

…மன்னும் என்னுமோர் உண்மையைச் சாற்றினர். (4)  

அகந்தை நீங்கிடின் காணும் பிரபஞ்சம்

.. அனைத்தி லும்தன்னைக் கண்டு பிரமத்தின்

மகத்து வம்அறி ஞானம் மலர்ந்திடும்

.. மண்ணும் விண்ணுமங்(கு) அன்பால் பிணைந்திடும்

அகத்தில் அந்நிலை உற்றவர் சூழலில்

.. அனைத்து மக்களும் எய்துவர் மேனிலை;

சகத்தில் அந்தமெய்ஞ் ஞான மடைவதே

.. சனித்த தன்பய னாய்க்கொளல் வேண்டுமே. (5)

அனந்த் 

பின் குறிப்பு: ஸ்ரீ ரமணமஹர்ஷியின் ’நான் யார்’ என்னும் கேள்வியையும் அதற்கான விடையைப் பெறும் வழியான ஆத்ம விசாரத்தையும்  என் பாடலில்  ஓரளவு சுட்ட முயன்றுள்ளேன். மேலதிகமான விளக்கம் கீழே:

நான் என்னும் உணர்வையொட்டி எழும் அகந்தையை (தன்னைப் பிறரினின்றும் தனிப்படுத்தல்) அழிக்க வேண்டும் என்பது பலரும் அறிந்த ஒன்றே. அதை எவ்வாறு நடைமுறையில் சாதிப்பது என்பதை ரமணர்  தம் வாழ்முறையாலும் வாய்மொழியாலும் தெளிவாக்கினார். அதன் அடிப்படை இதுவே: மனமும் உடலும் இயங்காத ஆழ்நிலை உறக்கத்தில் இருக்கும் அமைதியான நிலை, உறக்கத்தினின்று எழுந்த உடன், பின்வரும் எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் வேராக அமையும் ‘நான்’ என்னும் எண்ணத்தால் கலக்கமுறுகிறது. எனவே, தியானம் போன்ற உள்நோக்கு முயற்சிகளில் ஈடுபடுகையில், நம் எண்ணங்களில் கவனம் செலுத்தாமல் அவை எங்கிருந்து எழுகின்றன என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதிலேயே இருப்பின், அம்முயற்சி நான் என்னும் முதல் எண்ணத்தின் இருப்பிடத்தில் (இதய ஸ்தானம்) நம்மைக் கொண்டு சேர்க்கும். அந்நிலையில் நாம் தொடர்ந்து இருப்போமாயின், ‘நான்’ மறைந்து பிரமம் என்னும் பேருணர்வில் ஆழ்ந்து மெய்ஞ்ஞானம் எய்துவோம். இவ்வழியை இன, மத வேறுபாடின்றி அனைவரும் நடைமுறையில் பயின்று பயன்படக் கூடும். 

மேற்கூறிய கருத்தை என் பாடலில் ஓரளவே கொணர இயன்றது.